کلوئید ناشی از پیرسینگ و درمان قطعی آن

کلوئید ناشی از پیرسینگ از هنگامی که پوست بدن آسیب می‌بیند و زخم‌ها به وجود می‌آیند، بدن به طور طبیعی سعی می‌کند این زخم‌ها را ترمیم کند و عفونت آن‌ها را درمان کند. اما در برخی موارد، این فرآیند به درستی صورت نمی‌گیرد و زخم‌ها از جای خود ترمیم نمی‌شوند و به جای آن، بافتی قرمز و سفت به نام کلوئید یا گوشت اضافی ایجاد می‌شود. این کلوئیدها اغلب اندازه‌ی بزرگتری نسبت به زخم اولیه دارند و ممکن است با خارش همراه باشند. برخی از کلوئیدها به دلیل عواملی مانند پیرسینگ بینی، گوش، و غیره، شکل می‌گیرند.

بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند این نوع عارضه‌های پوستی را از بین ببرند و به دنبال روش‌های درمانی می‌گردند. به همین دلیل، در این مقاله به بررسی انواع روش‌ های درمان کلوئید پیرسینگ می‌پردازیم.

کلوئید چیست؟

کلوئید یا گوشت اضافه، یک نوع اسکار برجسته است که به دنبال تروما یا آسیب به پوست ایجاد می‌شود. این نوع اسکار گاهاً پس از کلوئید ناشی از پیرسینگ و پیرسینگ نمایان می‌شود.

یک کلوئید ناشی از پیرسینگ به دلیل رشد بیش از حد بافت فیبری شکل می‌گیرد. در پاسخ به آسیب، بدن سلول‌های پوستی، به نام فیبروبلاست‌ ها، کلاژن بیش از حد تولید می‌کنند که به شکل یک کلوئید منجر می‌شود.

این نوع اسکارها معمولاً ۳ تا ۱۲ ماه پس از آسیب اولیه شکل می‌گیرند. آن‌ها به شکل اسکارهای برجسته‌ای آغاز می‌شوند که ممکن است دارای رنگ‌های صورتی، قرمز، بنفش یا قهوه‌ای باشند و به مرور زمان تیره‌تر می‌شوند.

تفاوت التهاب و کلوئید ناشی از پیرسینگ چیست؟

اولاً، در زمان ابتدایی، کلوئیدها و التهاب پوستی ممکن است به نظر مشابهی بیایند. اما با گذشت زمان، تفاوت‌ها روشن خواهند شد. در جدول زیر، برخی از تفاوت‌های کلیدی بین التهاب پوستی و کلوئید ذکر شده است:

التهاب پوستی	کلوئید
محل: اطراف محل سوراخ کردن	در اطراف محل سوراخ کردن، اما ممکن است به بیرون از آن گسترش یابد
تشکیل: به زودی پس از پیرسینگ	۳ تا ۱۲ ماه پس از پیرسینگ
اندازه: متفاوت، اما پس از تشکیل، بزرگتر نمی‌شود	ممکن است کوچک شروع شود و در طول هفته‌ها، ماه‌ها یا سال‌ها بزرگتر شود
رنگ: صورتی یا گوشتی	متفاوت، اما با گذشت زمان ممکن است تیره‌تر شود
مایع: ممکن است	غیرمعمول

درمان التهاب بعد پیرسینگ

پس از پیرسینگ، التهاب بخشی از پاسخ طبیعی بدن به آسیب است و معمولاً نیازی به درمان خاصی ندارد. با این حال، افراد می‌توانند اقداماتی را انجام دهند تا ناحیه پیرسینگ را تمیز نگه دارند، عفونت را جلوگیری کنند و فرایند بهبود سوراخ کردن را تسریع کنند. این شامل موارد زیر است:

• حفظ پیرسینگ بدون تعویض یا خارج کردن آن، حداقل به مدت ۶ هفته.
• قبل از دست زدن به پیرسینگ، دست‌ها را با دقت بشویید.
• روزانه یکبار، پیرسینگ را با محلول نمکی یا آب و صابون ملایم شویید.
• پس از حمام یا دوش، ناحیه مورد نظر را با یک پد پنبه‌ای تمیز خشک کنید و از استفاده از حوله خودداری کنید تا جلوی احتمال انتقال باکتری را بگیرید.
• از مالیدن الکل یا پراکسید هیدروژن بر روی ناحیه سوراخ شده خودداری کنید، زیرا ممکن است فرآیند بهبود را کاهش دهد.

درمان کلوئید ناشی از پیرسینگ

کلوئید ناشی از پیرسینگ معمولاً ناشی از التهاب، عفونت، بهداشت نادرست زخم پیرسینگ و سایر عوامل مشابه است. این باعث ایجاد زائده‌ های پوستی گوشتی نامطلوب روی ناحیه مورد نظر می‌شود، که ممکن است به ظاهر پوست و چهره آسیب برساند. امروزه، روش‌های مختلفی برای درمان کلوئید پیرسینگ وجود دارد. اگر کلوئید در مراحل اولیه قرار دارد، می‌توان با استفاده از داروها آن را کاهش داد. اما در صورتی که کلوئید یا گوشت اضافه به میزان شدیدی باشد، بهتر است از روش‌های مانند لیزر درمانی، پرتودرمانی، جراحی و سایر روش‌های مشابه برای برطرف کردن آن استفاده شود.

دلیل کلوئید یا گوشت اضافه ناشی از پیرسینگ

عموماً،کلوئید ناشی از پیرسینگ یا گوشت اضافه به دلایل مختلفی به هنگام پیرسینگ بینی، گوش و سایر نقاط صورت ایجاد می‌شود. به همین دلیل، می‌توان دلایل اصلی ایجاد کلوئید یا گوشت اضافه ناشی از پیرسینگ را به صورت زیر بیان کرد:

1. زخم یا عفونت: پیرسینگ‌های بینی یا گوش معمولاً به صورت یک نوع جراحت پوستی انجام می‌شوند که می‌تواند منجر به ایجاد زخم و اسکارهای پوستی شود. در برخی موارد، این زخم‌ها به کلوئید تبدیل می‌شوند.
2. مراقبت نادرست: در صورتی که محل پیرسینگ به درستی مراقبت نشود، بافت اسکار ممکن است گسترش یابد و کلوئید ناشی از پیرسینگ ایجاد شود.
3. نوع پیرسینگ: برخی از پیرسینگ‌ها، به خصوص در نواحی غضروفی گوش و بینی، بیشتر از دیگران به کلوئید حساس هستند.
4. ژنتیک: برخی از افراد به طور ژنتیکی به کلوئید مبتلا می‌شوند، به این معنی که هر نوع زخمی که در بدنشان ایجاد شود، اغلب به کلوئید تبدیل می‌شود.

روش های درمانی برای کلوئید پیرسینگ

در حال حاضر، روش‌های مختلفی برای درمان کلوئید پیرسینگ وجود دارد که برخی از این روش‌های درمانی عبارتند از:

1. روش دارویی:

• پزشک می‌تواند برای رفع اسکار و کلوئید ناشی از پیرسینگ، تزریقاتی را در این ناحیه انجام دهد، از جمله تزریق کورتیکواستروئیدها که می‌تواند باعث کوچک شدن، نرم‌تر شدن و کاهش عوارض کلوئید شود. همچنین، استفاده از پمادهای موضعی رتینوئید می‌تواند در کاهش اندازه کلوئید، تغییر رنگ و کاهش خارش آن‌ها موثر باشد.

1. سرما درمانی:

• در این روش، کلوئید توسط نیتروژن مایع فریز و منجمد می‌شود تا بافت آن نرم شود. این روش معمولاً در ترکیب با سایر روش‌ها بخصوص همراه با تزریق کورتون یا استروئیدها و لیزر بهترین نتایج را به دست می‌دهد.

1. لیزر درمانی:

• استفاده از لیزرهای PDL و IPL در کاهش حجم و قرمزی کلوئید تاثیر زیادی دارد. این روش معمولاً در سه جلسه انجام می‌شود و ممکن است به جلسات بیشتری نیاز داشته باشد. استفاده از طول موج‌های در حد ۵۸۵ نانومتر برای لیزر عمومی است، اما تحقیقات نشان داده است که میزان طول موج برای پوست‌های تیره باید بیشتر باشد.

لیزر موهای زائد در اصفهان

1. پرتو درمانی:

• تابش اشعه ایکس سطح level تاثیر فراوانی جهت درمان کلوئید دارد، به خصوص در موارد حاد و شدید. اما معمولاً این روش به دلیل افزایش احتمال سرطان و عوارض پوستی کمتر استفاده می‌شود.

1. جراحی:

• اگر درمان‌های مختلف جواب ندهند، پزشک ممکن است از روش جراحی برای برداشتن کلوئید استفاده کند. اما به دلیل اینکه اسکارهای پوستی معمولاً پس از جراحی بازگشت دارند، این روش معمولاً در کنار تزریق دارو و لیزردرمانی به کار می‌رود تا خطر بازگشت اسکار جدید کاهش یابد.

آیا می توان از کلوئید ناشی از پیرسینگ پیشگیری کرد؟

درمان کلوئید ناشی از پیرسینگ با چالش‌های زیادی همراه است، بنابراین افرادی که به دلایل مختلف مستعد ابتلا به کلوئید هستند، بهتر است از انجام پیرسینگ پرهیز کنند. همچنین، با رعایت نکات زیر، می‌توان از کلوئید پیرسینگ پیشگیری کرد:

1. افرادی که تشخیص می‌دهند پوست اطراف سوراخ بینی، گوش و… آن‌ها در حال ضخیم شدن است، باید بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهند و هر گونه نگین، حلقه فشاری و… را بردارند.
2. افرادی که سابقه ژنتیکی کلوئید دارند، می‌توانند از پزشک خود درخواست کنند ابتدا به امتحان پیرسینگ در ناحیه نامشخص از بدن بپردازند. سپس بعد از اطمینان از عدم وقوع کلوئید، به پیرسینگ در ناحیه مورد نظر اقدام کنند.
3. باید به خوبی از مراقبت و تمیزی هر گونه زخم و سوراخ ناشی از پیرسینگ در نواحی گوناگون بدن اطمینان حاصل شود تا از ایجاد کلوئید جلوگیری شود.
4. بعد از ایجاد پیرسینگ، استفاده از ژل‌های سیلیکونی نیز توصیه می‌شود.

سخن پایانی

در نهایت، بهترین راه برای جلوگیری از مشکلات مربوط به کلوئید پیرسینگ، پیشگیری است. از انجام پیرسینگ در نواحی مستعد به ایجاد کلوئید خودداری کنید و همچنین از مراقبت و تمیزی مناسب پس از انجام پیرسینگ اطمینان حاصل کنید. اگر هر گونه نشانه‌ای از ایجاد کلوئید مشاهده کنید، بهتر است به زودی به پزشک مراجعه کنید تا درمان مناسب را به شما توصیه کند. به خاطر داشته باشید که احتیاط و مراقبت از پوست بعد از پیرسینگ، می‌تواند از آسیب‌های جدی به پوست جلوگیری کند و سلامتی پوست شما را تضمین کند.